หน้าหนังสือทั้งหมด

พระบำปัณฑิฏากาเปลภ ภาค ๙ - หน้าที่ 60
62
พระบำปัณฑิฏากาเปลภ ภาค ๙ - หน้าที่ 60
ประโยค - พระบำปัณฑิฏากาเปลภ ภาค ๙- หน้าที่ 60 จึงไม่รับสั่งให้ ๆ ส่วนบุญเก่าพวกข้าพระองค์ในธรรมบทนี้ชื่อว่า เยี่ยมอย่างไรกำ ต้องแค่เนี่ยไป ขอพระองค์ได้โปรดตรัสสอบแก้กิขุ สงฆ์แล้วรับสั่งให้ ๆ ส่วนบุญแ
ในบทนี้พระศาสดาได้ตรัสถึงความสำคัญของการฟังธรรมและการสมาทานบุญ โดยมีการจัดประชุมให้ภิกษุทั้งหลายมีส่วนร่วมในการถวายบุญให้แก่สัตว์ โดยเน้นที่การปฏิบัติธรรมอย่างถูกต้องและมีอุปนิสัยที่ดี เพื่อให้บุญที่ส
บูรพกรรมของอุปคุตอเศรษฐี
64
บูรพกรรมของอุปคุตอเศรษฐี
ประโยค - พระอิ้มปฏิทินวัดวาแปล ภาค ๙ - หน้า 62 พลเจ้าจะทำการเขียนเกียกับเราในเรือนนี้หรือ ? เมื่อเขาเข้าไปตั้งโจษนาไว้ให้กับประหาร (มนุษย์เหล่านั้น) ด้วยก้อนดินและท่อนไม้เป็นต้น ให้หนีไปแล้ว บริโภข้า
บทนี้เล่าถึงการบริจาคบิณฑบาตของอุปคุตอเศรษฐีแก่พระปิยเจ้า เรื่องราวจะแสดงถึงความสำคัญของการทำบุญและผลกรรมที่ส่งผลต่อชีวิตของผู้ที่ไม่มีศรัทธาและเจตนา โดยอุปคุตอเศรษฐีเก็บความคิดในการบริจาคเพื่อสร้างบร
พระอิฐมาปฏิรูปกษัตริย์: สรุปกรรมและผลแห่งกรรมของเศรษฐี
65
พระอิฐมาปฏิรูปกษัตริย์: สรุปกรรมและผลแห่งกรรมของเศรษฐี
ประโยค - พระอิฐมาปฏิรูปกษัตริย์ ภาค ๙ - หน้าที่ 63 นี่แล้ว จักทำงานให้เรา: ส่วนสมณะนี้ ครับไปกินแล้ว ก็จกนอน หลัง; บริบทของเรานิทายเสียแล้ว* องิษ ศรษฐีนี้ปลาง แล้วชงบุตรน้อยคนหนึ่งของผู้ชายจากชีวิต เพ
เนื้อหาเล่าเรื่องราวของเศรษฐีที่มีบุตรน้อยและผลแห่งกรรมที่ส่งผลกระทบต่อชีวิตของเขา เมื่อเด็กถูกนำไปทิ้งในป่าและความเจริญรุ่งเรืองของเศรษฐีที่มาจากกรรมดีและกรรมไม่ดี เรียนรู้ว่าคุณค่าของชีวิตนั้นขึ้นอย
บุพพัณณชาติ และ อปัณณชาติ
70
บุพพัณณชาติ และ อปัณณชาติ
ประโคม - พระอธิการปัทฺธุภควาแปล ภาค ๙ - หน้า ที่ 68 บุพพัณณชาติ และอปัณณชาติ, เพราะเหตุนี้ นาเหล่านั้น จึงไม่ งอกงามมาได้; ราเค เมื่อเกิดขึ้นในภายในแม่แห่งสัตว์ทั้งหลาย ย่อมประทุษร้ายสัตว์ทั้งหลาย, เ
เนื้อหานี้พูดถึงบุพพัณณชาติและอปัณณชาติ, การให้ทานที่มีผลและไม่มีผลต่อสัตว์. การอภิปรายเกี่ยวกับทานที่ควรให้แก่บุคคลที่ประสบภัยและความสำคัญของพระฉันทะในการให้ทาน. สมเด็จพระผู้มีพระภาคตรัสเกี่ยวกับความ
ความสำรวและการบรรลุธรรม
73
ความสำรวและการบรรลุธรรม
ประโคม - พระปิ่นปักธงเขียนบทเปล่า ภาค ๙ - หน้า 71 ในระหว่างทาง ไม่ประพฤติในโอวาทของบันฑิต และอยู่ ถูก รายาสทั้งหมดหลายเดียกวิน ถึงความสิ้นไปแห่งชีวิต ส่วนพระราชา ผู้ทรงสำรวในอารมณ์เหล่านั้น ไม่อื้ออ
เนื้อหาพูดถึงการไม่ประพฤติในโอวาทและผลของการสำรวจทางอารมณ์ที่นำไปสู่การสิ้นไปแห่งชีวิต โดยเฉพาะการสำรวจทางตา, ทุ่ง, อากู๋, ลิ้น และใจ ซึ่งช่วยในการพ้นจากทุกข์ เมื่อพระราชาได้ทรงแสดงธรรม จึงทำให้เข้าใจ
พระภิษุปฏิบัติถูกต้องแปล ภาค ๙ - หน้าที่ 73
75
พระภิษุปฏิบัติถูกต้องแปล ภาค ๙ - หน้าที่ 73
ประโยค - พระภิษุปฏิบัติถูกต้องแปล ภาค ๙ - หน้าที่ 73 ไม่สำรวมไว้ในปลายทางวาทาท. เทว. ครัสปลานติบาท อธินานทาน และมิอาจารย์มีปลาทาวาทาวเป็นที่ตั้งไว้แม้ในโภปาวาท. ทาวาร นั้น ชื่อว่าอนิญฺญุไม่สำรวมแล้ว เ
เนื้อหานี้สรุปเกี่ยวกับคำสอนในพระภิษุปฏิบัติซึ่งเป็นบทเรียนเกี่ยวกับการสำรวมและพฤติกรรมภายในพระพุทธศาสนา โดยเน้นที่อนิญฺญุและทาวารที่กล่าวถึงการปฏิบัติและการมีเจตนาในชีวิต พร้อมทั้งการชี้ให้เห็นถึงกฎเ
ประโคง - พระธัมป์ปฏิทูลฉบับแปล ภาค ๙ - หน้าที่ 75
77
ประโคง - พระธัมป์ปฏิทูลฉบับแปล ภาค ๙ - หน้าที่ 75
ประโคง - พระธัมป์ปฏิทูลฉบับแปล ภาค ๙ - หน้าที่ 75 ๒. เรื่องภูมิจาก้ำสัง [๒๕๓] [ข้อความเบื้องต้น] พระสมดา เมื่อปรอทอยู่ในพระชนวรรษ ทรงปรารถนิบ ผู้ผ่านสมุหนั่ง ตรัสพระธรรมเทคนาว "เหตุสุขโส" เป็นต้น [ส
เนื้อหาในหน้าที่นี้พูดถึงเรื่องภูมิจาก้ำสัง โดยยกถึงการสนทนาของภิกษุที่ทนพักผ่อนในช่วงเวลาหนึ่ง ก่อนที่จะแบ่งปันประสบการณ์และเกี่ยวข้องกับหงส์ในธรรมวิถี ขณะนั้น เกิดเหตุการณ์มีการโยนกรวดไปหาหงส์เพื่อน
พระอิฐปฏิทินฉบับแปล ภาค ๙ - หน้าที่ 79
81
พระอิฐปฏิทินฉบับแปล ภาค ๙ - หน้าที่ 79
ประโยค - พระอิฐปฏิทินฉบับแปล ภาค ๙ - หน้าที่ 79 "หญิงแพทย์ในครั้งนั้น ได้เป็นนางออณวรรณา, คนรักษาประวัติเป็นภิกษุชื่อว่า ปุนะ, อามาตย์ผู้ถือเชือก ได้เป็นกัลยาณิภิกษุ, และ อามาตย์ผู้เป็นขุนคลัง ได้เป็
เนื้อหาเกี่ยวกับการอธิบายบทบาทของบุคคลในอดีต เช่น หญิงแพทย์และภิกษุ พร้อมคำสอนของพระพุทธเจ้าที่เกี่ยวกับการมีสติและการสร้างกรรมดี ซ้ำยังยกตัวอย่างการเป็นบุคคลที่มีจิตใจสงบและห่างจากความวุ่นวาย สิ่งเหล
การสำรวมในพระพุทธศาสนา
82
การสำรวมในพระพุทธศาสนา
ประโคม - พระจั้มปิฎกถอดคำแปล ภาค ๙ หน้า 80 [แก้ถอรณ] บรรดาบเหล่านั้น ว่า เหตุสงฺญิโต ความว่า ชื่อว่า ผู้มีมืออันสำรวมแล้ว เพราะความไม่มีกานอันมือเป็นต้น หรือกร ประทานสัตว์เหล่านี้เป็นต้นด้วย นัยแม้ในบ
ข้อความนี้กล่าวถึงการสำรวมในด้านต่างๆ ตามคำสอนของพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะการควบคุมมือ วาจา และจิตใจ เพื่อให้เกิดการพัฒนาหรือการฝึกฝนทางจิต ซึ่งมีความสำคัญในการดำเนินชีวิต เพื่อให้เป็นผู้ที่มีสัมมาทิฏฐิแล
พระอิฐมปักษ์ฎกฉบับแปล ภาค ๙
85
พระอิฐมปักษ์ฎกฉบับแปล ภาค ๙
ประโคม - พระอิฐมปักษ์ฎกฉบับแปล ภาค ๙ หน้า 83 กัน" อันกิฐทั้งหลายผู้ใดจะสบนื้อความนั้นทูลอ้อนวอนแล้ว เพื่อ จะทรงประกเนื้อความนั้น ได้ทรงนำอธิษฐานมา (ตรัส) ว่า:- [หยง๗ ๒ ตัวข้าเจ้าผู้สหายไปกำของตน] ใน
ในอดีตกาล มีเต่าและพ้องเพื่อนที่รู้จักกันอย่างสนิทสนม วันหนึ่ง ได้มีการชักชวนกันเดินทางไปยังที่ที่งดงาม แต่เต่าประสบอุปสรรค ทำให้เกิดเหตุการณ์ที่นำไปสู่ความตายของตน ในที่สุดเต่าตระหนักถึงความชั่วร้ายข
พระธรรมปิฎกอรรถกระแสแปล ภาค ๙
87
พระธรรมปิฎกอรรถกระแสแปล ภาค ๙
ประชโทค - พระธรรมปิฎกอรรถกระแสแปล ภาค ๙ - หน้าที่ 85 [แก้อตรรกะ] บรรดาบทเหล่านั้น กล่าวว่ามูตสมญาโตก ว่า ชื่อว่าผู้ สำรวมแล้วด้วยปกต เพราะไม่พูดคำนิยามว่า "เจ้าเป็นคนชาติโค้ง" เจ้าเป็นคนกุศล" แม้แต่
บทความนี้นำเสนอการตรวจสอบคำสอนในพระธรรมปิฎก โดยเน้นไปที่คุณสมบัติของมูตสมญาโตกและปัญญาที่พระผู้พระภาคทรงตรัสเกี่ยวกับมนุตตาฎกติ และการตีความเกี่ยวกับพระบาลีและอตัเร รวมถึงประสบการณ์ของภิกษุโภกะโลเกกะท
พระธรรมมารามเถร ภาค 9 - หน้า 86
88
พระธรรมมารามเถร ภาค 9 - หน้า 86
ประโคFL พระปิฎกชูจาแปล ภาค 9 - หน้า 86 4. เรื่องพระธรรมมารามเถร [๒๕๔๕] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อพระองค์ในพระเวนทรงปรารถพระธรรมมาราม เถรสรงพระธรรมเทคนาไว้ "สมฤรมาภิ มฤรมิโต" เป็นต้น. [พวกภิทูป
ในบทนี้กล่าวถึงการปรินิพพานของพระศาสดา สร้างความสังเวชต่อภิกษุที่อยู่รอบพระองค์ ดำเนินการปรึกษาหารือถึงวิธีการที่จะปฏิบัติในช่วงระยะเวลาอันใกล้ พระธรรมมารามเถรได้รับการส่งเสริมในกระบวนการ และฝึกปฏิบัต
พระปิยัมปฏิทัฏแปล ภาค 9 - หน้า 90
92
พระปิยัมปฏิทัฏแปล ภาค 9 - หน้า 90
ประโบค - พระปิยัมปฏิทัฏแปล ภาค 9 - หน้า ที่ 90 "พระเจ้าขา ภิกขูนี้" บริโภคาลาและลักการที่จะเกิดขึ้นแก่วพระเทวบุตร, เธอเป็นฝ่ายของพระเทวบุตร." พระศาสดา รับส่งให้เรียกฤกษ์นนทมแล้ว ตรัสถามว่า "ได้ยิน ว่
บทสนทนาระหว่างพระศาสดาและภิกษุเกี่ยวกับการเสวนาและวิธีมองลักษณะของผู้อื่น, พระศาสดาได้สั่งสอนภิกษุเกี่ยวกับการวิเคราะห์ถึงการมองลักษณะท่าทาง, จนก่อให้เกิดการเรียนรู้เกี่ยวกับคุณธรรมและการรู้จักตัวเองจ
ประโปลฺ - พระอธิการปัททิยะ กาเปล ภาค ๙ - หน้า 91
93
ประโปลฺ - พระอธิการปัททิยะ กาเปล ภาค ๙ - หน้า 91
ประโปลฺ - พระอธิการปัททิยะ กาเปล ภาค ๙ - หน้า 91 แล้วว่าสว่า “กิษฺฐ์ทั้งหลาย ธรรมวาคาภิญญู พึ่งเป็นผู้อื่นดีด้วยอาก ของตนเท่านั้น การปรากฎนาของผู้อื่น ไม่สมควร เพราะบรรลฺ ณา วิปัสสนา มรรค และผลทั้งหล
ในเนื้อหาได้กล่าวถึงความสำคัญของการไม่ดูหมิ่นลาภที่ตนมีและไม่เที่ยวปรารถนาลาภของผู้อื่น โดยเนื้อหาชี้ให้เห็นว่าความสำเร็จและลาภที่แท้จริงจะเกิดขึ้นจากการทำดีของตนเองเท่านั้น นอกจากนี้ยังมีการยกตัวอย่า
พระมังปัณฑ์อุปัชฌาย์ ภาค ๘ - หน้าที่ 92
94
พระมังปัณฑ์อุปัชฌาย์ ภาค ๘ - หน้าที่ 92
ประกอบ - พระมังปัณฑ์อุปัชฌาย์ ภาค ๘ - หน้าที่ 92 บทพระคาถาว่า สมธี นาฏิญาณติ ความว่า กิเลกญ เมื่อปรารถนาเกล้าของชเนล่อยอยู่ ถึงความวุ่นวายในการทำบริหาร มีวิธีเป็นต้น เช่นนั้น ข้อไม่บรรลุอุปาณาธามิ หร
บทพระคาถาที่พูดถึงความรับผิดชอบและความตั้งใจของภิกษุในการดำรงชีวิต รวมถึงการจัดการกับลาภและความสำคัญของการไม่เกียจคร้าน โดยเฉพาะในการบรรลุธรรมและการเห็นผลของการปฏิบัติธรรม โดยเทพทั้งหลายจะสรรเสริญผู้ท
ประโบาย - พระธรรมปิฏกถอดกฎแปล ภาค ๙ - หน้าที่ 94
96
ประโบาย - พระธรรมปิฏกถอดกฎแปล ภาค ๙ - หน้าที่ 94
ประโบาย - พระธรรมปิฏกถอดกฎแปล ภาค ๙ - หน้าที่ 94 นั่งบริโภคอยู่หน้าประตู เขาไม่เห็นพระศาสดาผู้ประทับยืนอยู่ที่ประตู ส่วนบางพราหมณ์ของเขา กำลังเล็งดูเขาอยู่ เห็นพระศาสดา จึงคิดว่า "พระมหาอุตรนี้ ถวายท
ในบทนี้มีการบรรยายถึงภาพของพระศาสดากำลังประทับอยู่ที่ประตู ในขณะที่พราหมณ์และนางพราหมณ์คอยสังเกตการณ์ พราหมณ์เห็นพระศาสดาและมีความคิดเกี่ยวกับการถวายทาน ภาพการณ์นี้สะท้อนถึงความเคารพในพระธรรมและความสำ
ประโคด - พระธรรมปิฏกยอดแปล ภาค ๙ - หน้า 95
97
ประโคด - พระธรรมปิฏกยอดแปล ภาค ๙ - หน้า 95
ประโคด - พระธรรมปิฏกยอดแปล ภาค ๙ - หน้า 95 เสียดด้วยอาการอันแสดงว่า "เราจักไม่ไป" นางไม่อาจออกกลั้นไว้ได้ จึงหัวเราะดังลั่นขึ้น ขณะนั้น พระศาสดา ทรงปล่อยพระรัฐปีไตรเรือน แม้ พระมหมณี นั่งทับหลังให้แ
ในหน้าที่ 95 ของพระธรรมปิฏกยอดแปล พระศาสดาได้ทรงปล่อยพระรัฐปีไตรเรือน พระมหมณีได้ยินเสียงหัวเราะจากนางและเห็นแสงสว่างของพระรัฐมิมรราธะ นางได้กราบทูลแก่พระโคดมว่าขอถวายทานอันเลิศ มีการสนทนาที่น่าสนใจเก
พระธัมมาปติฎกษฎาแปล ภาค ๙ - หน้า 97
99
พระธัมมาปติฎกษฎาแปล ภาค ๙ - หน้า 97
ประโคด - พระธัมมาปติฎกษฎาแปล ภาค ๙ - หน้า 97 ธรรมะแก่นทั้ง ๒ นั้น ย่อมควร" แล้วจึงทรัศว่า "พระมหาน บุคคลผู้ไม่กำหนด ไม่ของอยู่ในมานุสูร ชื่องว่า เป็นฎีกุ" ดังนี้แล้ว ตรัสพระคาถานี้ว่า :- "ความยึดถือใ
ในบทนี้กล่าวถึงธรรมะแก่นสองประการว่า ควรยึดถือในการดำรงอยู่ ส่วนเฉพาะเจาะจงในมานุสูร โดยพระมหานได้ตรัสเกี่ยวกับการไม่เศร้าโศกที่เกิดจากความเข้าใจในนามรูปที่มีการเสื่อมสลายเมื่อไม่ยึดถือในสิ่งเหล่านั้น
พระรัฐม์ภัทรบัณฑิตฉบับแปล ภาค ๘
102
พระรัฐม์ภัทรบัณฑิตฉบับแปล ภาค ๘
ประโยค - พระรัฐม์ภัทรบัณฑิตฉบับแปล ภาค ๘ หน้าที่ ๑๐๐ พระสูตรหมดด้วยกัน ๑๖ สูตร โดยท่านองสรภัญญะที่จัดเป็นอุบัฏภ์-วัดก็แหละ ครั้งนั้น พระผู้พะภาค เมื่อจะทรงอธิษฐานเป็นพิเศษ จึงได้รับทาสบาระกัณฑ์ในเวลา
เนื้อหานี้กล่าวถึงการสั่งสอนพระสูตรต่าง ๆ ที่มีการสาธุการในสังคมพระพุทธศาสนา เรื่องราวเกี่ยวกับเทพและมหาอุบาสิกา ตลอดจนการกระทำของพระเณรที่มีความสำคัญและส่งผลให้เกิดการให้สาธุการในอารมณ์ร่วมของผู้มาฟั
ประโปง - พระสงฆ์ทูลถามฎีกาแปล ภาค ๔
103
ประโปง - พระสงฆ์ทูลถามฎีกาแปล ภาค ๔
ประโปง - พระสงฆ์ทูลถามฎีกาแปล ภาค ๔ - หน้าที่ 101 เทวฑฺฒา. เราให้แกพระโพธิญาณอธิษฐานะ ผู้เป็นบุตรของท่าน. มหาอุบาลี. บุตรของเราทำอะไร ? เทวฑฺฒา. ในวันนี้ บุตรของท่าน อยู่ในพระคันธฤทธิ์เดียวกันกับ พระ
บทสนทนาระหว่างพระโพธิญาณและมหาอุบาลีเกี่ยวกับการแสดงธรรมของบุตรในพระคันธฤทธิ์และความสามารถในการแสดงธรรมต่อพระศาคตา รวมถึงบทบาทของสาธุกาในการเผยแพร่ธรรมะ ที่มีความสำคัญต่อทั้งอุบาสกาและพรหมโลก. พวกเขาไ